کنوانسيون (پيمان) حقوق اطفال

کنوانسيون حقوق طفل داراي يک مقدمه و 54 ماده است که 41 ماده آن حقوق طفل را دربر ميگيرد، و 13 ماده آن در باره چگونگي اجراي آن در هر کشور است. اين کنوانسيون به طور کلي چهار زمينه اصلي را در ارتباط با اطفال مورد توجه قرار ميدهد که عبارت اند ازبقاء حيات، رشد، حمايت و مشاركت :

ماده 1 - تعريف طفل:
طفل کسي است که سنش کمتر از 18 باشد، مگر اينکه بر اساس قانون قابل تطبيق، سن قانوني کمتر تعيين شده باشد.
ماده 2 - منع تبعيض:
حقوق اين کنوانسيون بدون استثنا، متعلق به همه اطفال است و دولت ها بايد اطفال را در برابر هرگونه تبعيض، حمايت کنند.
ماده 3 - منافع اطفال:
در هر اقدامي بايد منافع عاليه طفل در نظر گرفته شود و در صورتيکه والدين يا سرپرستان طفل در زمينه کوتاهي کنند، دولت ها بايد حمايت و مراقبت لازم را از اطفال به عمل آورند.
ماده 4 - اجراي حقوق طفل:
دولت ها بايد در راه اجراي کنوانسيون حقوق طفل بيشترين تلاش خود را به کار ببندند
ماده 5- سرپرستي والدين:
دولت ها بايد حقوق و مسؤليت هاي والدين يا کسي را که سرپرستي طفل به عهده او ميباشد در ارتباط با پرورش کودک، محترم بمشارند .
ماده 6 - بقاء و پيشرفت:
هر طفل داراي حق طبيعي زندگي است و دولت ها بايد زندگي، بقاء و رشد اطفال را تضمين کنند.
ماده 7- نام ومليت:
هر طفل حق دارد نام ومليت مشخص داشته باشد.
ماده 8- هويت طفل:
دولت ها بايد از هويت طفل که شامل نام، مليت، و پيوندهاي خانوادگي او ميباشد، حمايت کنند
ماده 9- جداي والدين:
طفل حق دارد که با والدين خود زندگي کند و نميتوان او را با اجبار از پدر و مادرش جدا کرد، مگر اينکه اين امر، به سود او باشد .
ماده 10- پيوستن به خانواده:
اطفال و والدين آنها حق دارند به منظور پيوستن به يکديگر کشور را ترک کنند و يا دوباره به کشور خود باز گردند
ماده 11- منع انتقال غير قانوني:
دولت ها بايد از انتقال غير قانوني اطفال به کشور هاي ديگر، ممانعت کنند.
ماده 12- آزادي عقيده طفال:
طفل حق دارد در مواردي که به زندگي اش مربوط ميشود، عقيده خود را آزادانه بيان کند.
ماده 13- آزادي بيان طفل:
طفل حق دارد عقايد خود را بيان کنند وبدون توجه به مرزها، کسب اطلاعات نمايد.
ماده 14- آزادي انديشه و مذهب:
دولت ها بايد آزادي انديشه و مذهب طفل و حق هدايت طفل توسط والدينش را محترم بشمارند
ماده 15- آزادي اجتماعي
اطفال حق دارند که با يکديگر ارتباط داشته باشند و تشکيل اجتماعات دهند.
ماده 16- حفظ حريم طفل:
امور خصوصي، خانوده گي و مکاتبات اطفال بايد در برابر هر نوع دخالت، بي حرمتي وافتراء، محافظت شود.
ماده 17- دسترسي به اطلاعات:
دولت ها بايد امکان دسترسي اطفال با اطلاعات مناسب را تضمين کنند و در محافظت آنان در برابر اطلاعات زيان آور، بکوشند.
ماده 18- مسووليت والدين:
پدر و مادر در رشد و پرورش اطفال مسووليت مشترک دارند و دولت ها بايد در اين امر به آنان کمک کنند
ماده 19- منع بد رفتاري با طفل:
دولت ها مؤظف هستند طفل را از هر نوع بدرفتاري والدين يا سرپرستان ديگر محافظت کنند و براي جلوگيري از هر نوع سوء استفاده از طفل اقدامات مناسب اجتماعي را انجام دهند.
ماده 20- اطفال بي سرپرست:
دولت ها بايد به اطفال محروم از خانواده کمک کنند و تدابير احتياطي مناسبي برا ی آنان درنظر گيرند.
ماده 21- فرزند خوانده گي:
در کشور هايي که نظام فرزند خوانده گي وجود دارد، اين امر بايد با توجه با منافع عاليه طفل و با کمک مقامات ذيصلاح، انجام گيرد.
ماده 22- طفل پناهنده:
دولت ها بايد با همکاري سازمان هاي ذيصلاح، اطفال پناهنده يا پناه جو را مورد حمايت قرار دهند.
ماده 23- اطفال معلول:
اطفال معلول و معيوب براي برخورداري از يک زندگي مناسب به آموزش، پرورش و مراقبت نياز دارند.
ماده 24- خدمات صحي:
طفل حق دارد از بالا ترين سطح بهداشت و خدمات طبي برخوردار شود. دولت ها بايد برگسترش مراقبت ها و آموزش همگاني صحي، توجه خاص مبذول دارند
ماده 25- بررسي حالت طفل:
وضع طفلي که از طرف دولت به افراد يا خانواده ها سپرده ميشود، بايد مورد ارزيابي قرار بگيرد.
ماده 26- تأمين اجتماعي:
هر طفل حق دارد از تأمين اجتماعي از جمله بيمه اجتماعي برخوردار شود.
ماده 27- سطح زندگي:
هر طفل حق دارد از چنان سطح زندگي برخوردار شود که رشد جسمي، ذهني، رواني و اجتماعي او را تأمين کند.
ماده 28- تعليم و تربيه:
برخورداري از تعليم و تربيه حق هر طفل است و دولت ها بايد امکان آموزش ابتدايي رايگان و اجباري را براي همگان فراهم آورند.
ماده 29- هدف تعليم وتربيه:
هدف تعليم وتربيه بايد رشد شخصيت و توانايي هاي طفل به کامل ترين صورت باشد وطفل را براي زندگي فعال در يک جامعه آزاد و دموکراتيک آماده سازد
ماده 30- اطفال اقليت هاي قومي:
اطفال اقليت هاي قومي و مذهبي حق بر خورداري از فرهنگ خود و انجام مراسم مذهبي و تکلم به زبان خويش را دارا هستند.
ماده 31- بازي و فعاليت هاي فرهنگي:
طفل حق بازي، تفريح و مشارکت در فعاليت هاي فرهنگي و هنري را دارد.
ماده 32- کار اطفال:
طفل بايد در برابرکاري که رشد و سلامت او را تهديد ميکند، حمايت شود. دولت ها بايد حد اقل سن وشرايط کار اطفال را مشخص کنند.
ماده 33- مواد مخدر:
اطفال بايد در مقابل استفاده از مواد مخدر و شرکت در توليد و توزيع آن محافظت شوند.
ماده 34- سوء استفاده جنسي:
دولت ها بايد اطفال را در برابر هر نوع سوء استفاده جنسي مورد حمايت قرار دهند.
ماده 35- خريد وفروش:
دولت ها بايد اقدامات لازم را براي جلوگيري از خريد وفروش و ربوده شدن اطفال بعمل آورند.
ماده 36- اشکال ديگر استثمار:
طفل بايد در مقابل هرگونه استثمار که سلامت و رشد او را به مخاطره اندازد، مورد حمايت و محافظت قرار گيرد.
ماده 37- منع شکنجه:
هيچ طفلي نبايد مورد شکنجه، رفتار ستمگرانه و بازداشت غير قانوني قرار گيرد. مجازات اعدام و حبس ابد مورد خلاف کاري هاي اطفال زير 18 ساله ممنوع است.
ماده 38- درگيري هاي مسلحانه:
هيچ طفل از 15 سال نبايد در درگيري هاي مسلحانه شرکت کند. دولت ها بايد در زمان درگيري هاي مسلحانه از اطفال مراقبت و
حمايت به عمل آورند.
ماده 39- توان بخشي اطفال:
دولت ها مؤظف هستند از اطفال آسيب ديده از جنگ، بدرفتاري و استثمار، مراقبت و حمايت کنند
ماده 40- محاکم و دادگاه هاي خاص اطفال:
اطفال مجرم براي دفاع از خود حق دارند از رفتار مناسب، مساعدت و مشورت قانوني برخوردار شوند و تا حدي امکان از توسل به اقدامات شديد در مورد آنان پرهيز شود.
ماده 41- رجحان قوانين مؤثر:
هيچ يک از مواد اين کنوانسيون حاضر، قوانين داخلي يا بين المللي لازم الاجرا در کشور هاي عضو را که، در جهت تحقق حقوق طفل مؤثرتر باشند، تحت تأثير قرار نميدهد.
ماده 42:
دول طرف کنوانسيون متعهد ميشوند که بالغين و همينطور اطفال را از اصول و شرايط اين کنوانسيون توسط وسايل مؤثر و مناسب وسيعاً آگاه نمايند.
ماده 43:
بمنظور بررسي پيشرفت هاي حاصله توسط کشورهاي طرف کنوانسيون در بجاي آوردن تعهدات مذکور در اين کنوانسيون کميته را با وظايف تاسيس مي کنند.
ماده 44- کميته ممکن است به مجمع عمومي توصيه کند که از سرمنشي بخواهد تا از جانب آن مجمع به مسايل مشخص مربوط به حقوق طفل تحقيقات نمايد.
ماده 45- کميته ممکن است توصيه ها و پيشنهادات کلي يي را بر اساس معلومات دريافتي براي پيگيري مواد 44 و 45 اين کنوانسيون ترتيب نمايد. چنين پيشنهادات وتوصيه هاي کلي بايد به هر دو دولت دخيل منتقل شود و يکجا با نظرات دولتها مجمع گزارش داده شود.
ماده 46:
کنوانسيون حاضر بايد براي امضاء توسط همه دولتها مفتوح باشد.
ماده 47:
کنوانسيون حاضر موکول به تصويب است. اسناد تصويب بايد سرمنشي سازمان ملل متحد برده شود.
ماده 48:
کنسوانسيون حاضر بايد براي توافق و الحاق توسط دولتها مفتوح باشد. اسناد الحاق بايد به سرمنشي ملل متحد سپرده شود.
ماده 49:
1- اين کنوانسيون به روز سي ام بعداز سپردن بيستمين سند تصويب و يا الحاق به سرمنشي بايد به مورده اجراء گذاشته شود.
2- براي هر دولتي که اين کنوانسيون را بعداز سپردن بيستمين سند تصويب و يا الحاق، تصويب ميکند و يا ميپذيرد، کنوانسيون به سيمين روز بعداز سپردن اسناد تصويب و الحاق همان کشور ميگردد
ماده 50:
هر دولت طرف کنوانسيون ممکن است يک اصلاحيه اي (متمم) را پيشنهاد و آنرا در دوسيه سرمنشي ملل متحد بگذارد. سرمنشي بايد بعداً در باره آن متمم با دول طرف کنوانسيون تماس بگيرد و آز آنها تقاضا کند که آيا علاقمند تدوير کنفرانس از دولتها براي رسيدگي به آن متمم و راي گيري در آن مورد هستند يا نه و در صورت مثبت بودن جواب طي چهار ماه از تاريخ تماس، حد اقل يک سوم دول طرف توافق خواستار چنين کنفرانس هستند، دبير کل ملل متحد بايد کنفرانس را تحت سرپرستي ملل متحد دائر نمايد. هر متممي که توسط اکثريت دول حاضر رأي دهنده در
کنفرانس تصويب شود بايد براي موافقت به مجمع عمومي تقديم شود.
1- متممي که مطابق به پاراگراف 1 ماده حاضر تصويف مَيشود بايد هنگامي که توسط مجمع عمومي سازمان ملل متحد پذيرفته شد و توسط دو سوم دول کنوانسيون تأييد گرديده به مورد اجراء گذاشته شود.
وقتي يک متمم نافذ ميگردد آن دولتهاي که متمم را پذيرفته اند ملزم به روايت آن هستند و ديگر دولتهاي طرف کنوانسيون مکلف به اجراي شرائط کنوانسيون حاضر و هر متممي است که اين کشورها آن را پذيرفته اند
ماده 51:
1- سرمنشي ملل متحد بايد متن ملاحظات دولتها را در وقت تصويب و يا توافق دريافت و به همه کشور ها پخش نمايد.
2- به ملاحظات که با اهداف و مقاصد اين کنوانسيون سازگار نباشد نبايد اجازه داده شوند.
ملاحظات ممکن است که در هر زماني با اطلاع دادن اين موضوع به سرمنشي ملل متحد پس گرفته شود سرمنشي بعداً بايد همه کشورها را از اين مسأله آگاه کند. چنين اطلاعيه اي در همان تاريخي که توسط سرمنشي دريافت ميگردد به اجرا گذاشته خواهد شد.
ماده 52:
دول طرف کنوانسيون ممکن با نوشتن اطلاعيه اي به سرمنشي ملل متحد با اين کنوانسيون قطع رابطه کنند. قطع رابطه يکساله بعداز تاريخ رسيد اطلاعيه مربوطه توسط سرمنشي به مورد اجراء گذاشته خواهد شد.
ماده 53:
سرمنشي ملل متحد بحيث نماينده امين و با اعتماد براي اين کنوانسيون برگزيده ميشود
ماده 54:
نسخه اصلي کنوانسيون که متنهاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي، روسي و اسپانوي آن يکسان معتبر است بايد نزد سرمنشي ملل متحد گذاشته شود.
نمايندگان تام الاختيار امضاء کننده زير از طرف دول متبوع شان صلاحيت کامل داده شده اند که کنوانسيون حاضر را بطور شهادت امضاء کنند.
(يادداشت: يکي از دو پروتوکول اختياري ايکه در سال 2000 در زمينه کنوانسيون حقوق طفل به تصويب رسيده اند، حد اقل سن استخدام افراد به نيروهاي مسلح را از 15 سال به 1 سال بالا برده است. بر اساس اين پروتوکول اختياري، دولت ها مکلف اند از اشتراک اطفال کمتراز سن18 سال در درگيري هاي مسلحانه جلوگيري کنند)
بازی نقش
يک دخترک نه ساله بنا بر جنگ های داخلي در افغانستان از خانواده اش جدا شده است. اين دخترک سرحد را عبور کرده است. وی با محل جديد آشنايي نداشته و مدت سه روز غذا نداشته است. وی را هنگام پيدا نموده اند که در سرک های شهر لندی کوتل سر گردان بود. دخترک گريه مي کرد و با نااميدی در جستجوی والدين خود بود.
از طريق نقش بازی کردن تشريح نماييد :
اين وضع چگونه بر اطفال تاثير مي گذارد.
در اين موضوع عکس العمل اطفال چگونه است و کدام ميکانيزمي را برای تطابق با محيط جديد استفاده مي نمايند.
در چنين وضع شما چه خواهيد نمود؟
شما چه توقع داريد که حکومت چه عکس العمل خواهد داشت؟
شام مصروف کار ميباشد و ماهانه سه هزار افغاني معاش دارد.
در طول روز يک ساعت تفريح دارد و معاش را که نجيب به دست مي آورد مصرف فاميل اش ميشود. نجيب ظاهرا از احوال راضي است و شکايت ندارد ولي شکل ظاهری او وی را سه سال خوردتر از هم سالان اش نشان ميدهد.
سوالات:
آيا هم چون وقايع در جامعه شما رخ ميدهد؟
کدام منابع از کار نجيب سود مي برد؟
چه تغيری در زندگي نجيب به وجود خواهد آمد.
برای حل اين موضوع چه پشنهاد داريد؟

قضيه:فايزه يک دختر 14 ساله است ، وی چهارمين طفل فاميلي 8 نفری است. پدر فايزه دهقان است و به مشکل ميتواند که نفقه فاميل 10 نفری اش را تهيه نمايد.
حاجي خداد داد 55 ساله ارباب قريه است . وی 3 ماه قبل خانم اش را هنگام ولادت پنجمين طفلش از دست داد ، وی از خانم اولش 6 طفل دارد و طفل کوچک وی 6 سال دارد.
حاجي فايزه را از پدرش خواتسگاری نموده و در بدل يک مقدار پول با وی عروسي نمود. بعد از يک سال فايزه اولين طفلش را به دنيا آورد وی در حاليکه 15 سال دارد مجبور است که از 6 طفل خانم ها قبلي حاجي که سنين مختلف دارند، و هم چنان طفل خودش که 3 ماه دارد مراقبت نمايد . اين حالت فايزه را خسته ساخته و بعضا منجر به جنگ و جنجال شده و فايزه مورد لت و کوب قرار ميگيرد . در اين اواخر مناقشات شديد بين فاميل ها صورت گرفته و فايزه به فاميل پدر اش مراجعه نموده و حاجي به فاميل فايزه اخطار ميدهد که وی فايزه را طلاق خواهد داد . فاميل فايزه از يک طرف از طلاق فايزه هراس دارند و از طرف ديگر اگر فايزه دوباره به خانه برود مورد لت و کوب قرار ميگيرد که اين مسايل آنها را به دو راهي قرار داده است.
سوالات:
آيا همچو وقايع در جامعه شما رخ ميدهد؟
به نطر شما کدام حقوق فايزه نقض گرديده و که ها مسوليت آنرا دارند؟
آيا کدام مرجع قانوني برای بررسي اين مشکلات وجود دارد؟
شما چه راه حلي را برای اين مشکل پشنهاد ميکنيد ؟
قضيه
حبيب يک پسر 14 ساله است که مدت 4 سال را در پرورشگاه سپری نموده است.
فعلا او را پرورشگاه تسليم فاميل ماما اش نموده است . در روز های اول فاميل ماما اش از او استقبال نموده و با او رويه خوب داشت.
بعد از گذشت چند روز خانم ماما با طفل بد رفتاری را شروع نموده با او رويه خراب مي نمايد. تمام کار های خانه را بدوش طفل انداخته ، حتي مانع مکتب رفتن طفل نيز شده و طفل را در بازار برای فروش خريطه های پلاستيک روان نموده ، و اطفال خود اش را به مکتب مي فرستيد.

1 comment:

Human Rights Program members said...

برادران و خواهران عزيز من خيبر همت پروگرام آفيسر حقوق بشر رابطه به اين كنفرانس ميخواهم براي شما رهنمايي كنم اگر خواسته باشي در باره هر ماده حقوق اطفال نظر بدهيد لطفآ آّن را مشخص كنيد در نظريه تان تا ما بتوانيم بفهميم كه شما در كدام ماده اي راجع به كنوانسيون (پيمان) حقوق اطفال نظر داده اي

تشكر خيبرهمت
ايميل ادرس من khyberhimat@yahoo.com